Sla links over

Hoofdinhoud

Het goede nieuws voelt niet goed

HEt goede nieuws voelt niet goeddinsdag 13 september 2011 11:33

Het goede nieuws dat Jezus gestorven is voor onze zonden, voelt niet als goed nieuws voor de mensen om ons heen. En dus is het totaal niet relevant voor ze, zegt gemeentestichter Daniel de Wolf.

.
.
Postmoderne mensen zijn individualistische consumenten, gewend aan kritisch keuren, zappen, shoppen, surfen. Belangrijke vragen voor hen zijn: wat voelt goed voor mij? Waar heb ik wat aan? Wat werkt? De vraag voor ons is dan: wat is echt goed nieuws voor deze mensen­? Misschien is een nog betere vraag: wat ‘voelt’ als goed nieuws voor deze mensen? Natuurlijk weten wij in theorie wat het goede nieuws is. Dat hebben we geleerd en daarvan zijn we doordrongen. Maar het goede nieuws dat Jezus gestorven is voor onze zonden, voelt niet als goed nieuws voor de mensen om ons heen. En dus is het totaal niet relevant voor ze. We kunnen dan uit alle macht blijven prediken dat mensen zich moeten bekeren voordat het oordeel komt, maar dan voelen we de tekenen des tijds niet goed aan.

Onderdaan

Beter is het om het dáár te beginnen, waar mensen luisteren. Bovendien is de evangelieboodschap breder dan de boodschap dat Jezus voor ons aan het kruis gestorven is! Zijn eigen boodschap was namelijk het goede nieuws dat het Koninkrijk van God is aangebroken. En daar liggen onze kansen. Wanneer wij doordrongen zijn van de boodschap van het Koninkrijk en wat het betekent om onderdaan van dat Koninkrijk te zijn, dan kunnen we dat Koninkrijk laten zien. In onze beeldcultuur, waar mensen snakken naar echtheid en ervaring en persoonlijke verhalen, kunnen wij laten zien wat het Koninkrijk is! We laten het zien door het te leven. Door het te leven roepen we vragen op en nemen we vooroordelen weg. En dan kan er gepraat, verkondigd, onderwezen worden. Wanneer anderen het Koninkrijk willen gaan leven, zullen ze vanzelf merken dat ze Jezus niet alleen als voorbeeld, maar ook als Redder nodig hebben. Dat maakt evangelisatie anno 2008 iets wat om een lange termijninzet vraagt. Maar dat maakt het ook dat evangelisatie iets is voor elke christen, want wij zijn allen geroepen tot dat Koninkrijk.

Incarnatie

Eigenlijk is deze methode helemaal niet nieuw. Het de wereld ingaan en niet van de wereld zijn, het binnengaan in een bepaalde omgeving en daar het christelijke leven leven is iets wat Jezus begon (Hij legde zijn hemelse heerlijkheid af en werd vlees) en wat we ‘incarnatie’ noemen. Paulus leefde dat leven. Wanneer hij in 1 Tessalonicenzen 2 terugblikt op de manier waarop hij de mensen van die stad wist te bereiken, dan zegt hij ondermeer: ‘In die gezindheid, vol liefde voor u, waren we niet alleen bereid u te laten delen in Gods evangelie, maar ook in ons eigen leven.’ (vs.8). Paulus incarneerde in zijn omgeving. Hij werd voor de joden een jood en voor de Grieken een Griek. Hij deelde zijn leven met hen. Dat is niet je terugtrekken, dat is aanvallen!

Superieur

Nu zit er tussen Paulus en ons tweeduizend jaar geschiedenis, waarin het één en ander is gebeurd. Die gebeurtenissen en het algemene wantrouwen wat er momenteel heerst jegens alle ideologieën, grote verhalen en iedereen die ook maar enigszins lijkt te beweren dat zijn overtuiging superieur is aan die van de ander, maakt dat we onszelf meer dan ooit moeten bewijzen voordat er naar ons geluisterd wordt. Maar in de praktijk blijkt dat deze manier van evangeliseren werkt. Er ontstaan gemeenschappen van nieuwe christenen rond pioniers die ervoor kiezen om zich te vestigen in een bepaalde buurt en daar het Koninkrijk te leven. Dat sluit het Woord dus niet uit! Het Woord wordt vlees, krijgt gestalte. En dan komt er vanzelf een moment waarop het Woord gepredikt kan worden en mensen gaan luisteren. De principes van het Koninkrijk zijn zó krachtig, dat het mosterdzaadje kan uitgroeien tot een grote boom.

Ruimdenkend

Tijden van verandering vragen om leiderschap en visie. Aan de leiders van het christendom in het postchristelijke Nederland is het nu om de tekenen des tijds te verstaan en de troepen te mobiliseren. Dat valt niet mee. Dingen die in beweging komen zijn moeilijk te controleren en roepen weerstand op. Tegelijkertijd krijgt de Geest dan meer ruimte! Wanneer het ging om missie in andere werelddelen, was de kerk altijd al innovatiever en meer ruimdenkend dan wanneer het ging om evangelisatie. Het is hoog tijd om deze ruimdenkendheid gaan toepassen in onze eigen cultuur. Kerken, geef daarom bevlogen pioniers ruimte, middelen en bevoegdheid om creatief aan de slag te gaan! En stimuleer en motiveer je eigen mensen om met Gods ogen naar de wereld te kijken en om van consumenten producenten te worden. Breng ze in bewegingvoor het Koninkrijk!

Daniël de Wolf

Overgenomen uit IDEA 4-2008 (nu IDEAZ), magazine van MissieNederland over missionaire gemeenteopbouw. Kijk voor een abonnement op www.missienederland.nl/ideaz

Kernwoorden: Evangelisatie, buitenkerkelijk, Koninkrijk, incarnatie

Labels
Kerk naar buiten > Evangelisatie > Visie & beleid

« Terug naar Home

Archief > 2011 > september