Sla links over

Hoofdinhoud

Antilliaanse kerk in Nederland: Team Ministries

portret antilliaanse kerkmaandag 12 september 2011 15:18

De Antilliaanse gemeente Team Ministries in Eindhoven is te typeren als een pinkstergemeente. Kenmerkend is de nadruk die de kerk legt op opleiding en training.

Twintig jaar geleden verliet Ralph Cijntje Curaçao. Vanwege problemen thuis kwam hij als achttienjarige jongen samen met zijn moeder naar Nederland. Er was een lichtpunt: zijn vriendin Runija ging mee! In Nederland arriveerden ze bij familie, verbleven in een opvangcentrum en woonden in een flatje in Eindhoven. Samen volgden ze de opleiding MTS-Bouwkunde en na negen maanden militaire dienst ging Ralph aan het werk.

Bekering en roeping

Een paar jaar later ging het niet goed met Runija; ze kreeg heimwee. Een vriendin nodigde haar uit voor een dienst in een pinkstergemeente. Dat zou het begin zijn van een ingrijpende verandering. Ze kreeg inzicht in haar positie tegenover God, het geloof ontkiemde en kreeg diepgang. “Ze had Curaçao niet nodig, ze had God nodig”, blikt Ralph terug. “Uiteraard vroeg ze of ik mee ging naar de kerk. Maar ik had er niet veel zin in. Op zondag wilde ik liever met rust gelaten worden.” Toch kwam ook Ralph tot bekering.

De Cijntjes voelden zich geroepen om iets met Antillianen te doen. Hoe en wat was aanvankelijk onduidelijk. “Later bleek dat een groep Antilliaanse mensen in Eindhoven een onderling verband nodig had voor gebed. We baden om leiding. Wat moesten we doen?” Zo ontstond voorzichtig een gemeente.” Runija was in geestelijk opzicht verder gevorderd. Zij ging daarom voorop. Zeven maanden waren ze bezig met bijbelstudie, gebed en diensten als voorbereiding voor de volgende stap. Uiteindelijk werd op 12 juni 2003 de gemeente ‘Team Ministries’ gesticht. Runija en Ralph Cijntje volgden een opleiding aan een bijbelschool en werden beiden ingezegend als voorganger.

Begin

Team Ministries begon in een klein zaaltje met ongeveer twintig leden. Momenteel zijn er veertig leden. Er is een langzame, maar gestage groei en de kerk is op zoek naar een grotere ruimte. Inmiddels zijn de gemeenteleden bezig met de koop van een deel van de Don Bosco-kerk. Ralph: ”We zochten en tastten naar mogelijkheden. Zo werden we naar de Don Bosco-kerk geleid die te koop stond. Daar stonden we dan met acht mensen op de stoep van de kerk voor de gesloten deuren te bidden. De koster woonde aan de overkant en kwam eens kijken. Hij vroeg of we binnen wilden kijken. Graag natuurlijk. Via de parochie werden we doorverwezen naar de projectontwikkelaar. Uiteindelijk bleek de prijs voor ons niet haalbaar. Een nieuw plan werd opgezet. Ten slotte kwamen we toch tot overeenstemming. Via SKIN, Samen Kerk in Nederland, kwamen we in contact met Stichting De Bijlmerkerk (een stichting die zich inzet voor huisvesting van migrantengemeenten, red.). Zij adviseren ons. De stukken liggen nu bij de bank. Het is spannend, maar ook daar wen je aan.” Wat aarzelend informeer ik: “En de kredietcrisis?” “We geloven dat God de deur kan openen,” is het eenvoudige maar afdoende antwoord.

Slavenbestaan

Team Ministries heeft contacten met de ‘Lichtstadgemeenten’ in Eindhoven en omstreken. Dit zijn Nederlandse evangelische en pinkstergemeenten. In andere plaatsen zijn er ook contacten met Antilliaanse gemeenten. Het blijkt niet altijd gemakkelijk om samen op te trekken. De contacten zijn goed; af en toe iets samen doen is ook prima. Maar volledig samengaan, integreren en fuseren, dat lijkt voorlopig niet aan de orde. Reden? De cultuur, het zoeken naar ‘eigenheid’, naar iets van thuis.

Veel van de leden van Team Ministries hebben geen hoge opleiding en hoge banen. Er zijn heel wat jongeren beneden de dertig jaar in de gemeente. Onder hen zijn studenten, die meehelpen. Het kerkelijke onderwijs geven de voorgangers klassikaal. Wekelijks zijn er bijeenkomsten voor gebed, bijbelstudie en preekbespreking op verschillend niveau. Verder wordt er training gegeven aan een pastoraal- en een nazorgteam voor begeleiding van de leden. Zijn er in het pastoraat bepaalde zaken, die min of meer specifiek zijn voor deze gemeente, die hoofdzakelijk uit Antillianen bestaat? Ralph: “In het pastoraat ontmoeten we nogal eens vragen en problemen, die te maken hebben gevoelens van teleurstelling, zich afgewezen en buitengesloten voelen. Dat zou te maken kunnen hebben met onze cultuur, ons verleden, het slavenbestaan… Dat gaat echt heel diep…”

Levenstijl

Over de visie van de kerk: “We willen mensen bereiken voor God. Om dat in praktijk te brengen is kennis nodig en stabiliteit. Het gaat erom dat het Woord van God gebracht wordt en ingang vindt, dat mensen inzien dat ze God nodig hebben. De wereld kent leegte en geld, auto en huis vullen die leegte niet. Mensen hebben een onvervuld verlangen naar dat andere, ook al zeggen ze het niet. Als ze Jezus Christus als hun Redder leren kennen ontvangen ze innerlijke rust, vrede en vreugde. We willen dat het gericht zijn op anderen, op onze naasten, niet iets incidenteels is, maar een permanente levenstijl.”

Kerkdienst

De eerste indruk is: wat een enorm kerkgebouw! Later blijkt dat Team Ministries slechts een gedeelte van het gebouw gebruikt. Maar dan nog. Voor in de kerk hangt een spandoek met de ‘lijfspreuk’ van de gemeente: “It takes teamwork to make the highest dream work.”

Als de dienst om elf uur begint, blijken de voorgangers Runija en Ralph Cijntje nog niet aanwezig. Later hoor ik dat dit geheel volgens planning is, want het eerste uur van de dienst gebruikt de gemeente voor lofprijzing en aanbidding. De leidster zingt met overgave de liederen in het Papiamento, de vijftig aanwezigen doen enthousiast mee. Ze zingen uit volle borst: “Y tur gloria y honor, Paso bo ta mi Senjor.” Het forse geluidsvolume krijgt door de akoestiek van de kerk nog een extra impuls. “We hebben vreugde in de Heer”, vertrouwt mijn buurvrouw me toe. Om twaalf uur arriveert het voorgangersechtpaar.

Drie jarigen worden voor in de kerk gefeliciteerd en toegezongen. Een broeder geeft getuigenis van genezing na ziekte. Ondertussen is het aantal aanwezigen gegroeid tot zeventig. De schriftlezing is Matteüs 24:29-35 over de komst van ‘de Zoon des mensen op de wolken des hemels, met grote macht en heerlijkheid.’ (v 30) Runija preekt over de eindtijd, uitgaande van Openbaring 13 tot 16. Deze preek maakt kennelijk deel uit van een serie. Haar echtgenoot Ralph vertaalt het Papiamento in het Nederlands.

“In deze tijd moeten we onze focus richten op Jezus Christus, niet op de ‘grote’ mannen en vrouwen. Daar val je mee om. We moeten niet in mensen geloven, maar in God. Openbaring 13 noemt het teken van het beest. Er is samenwerking van religieuze en politieke leiders. Een tijd van grote verdrukking. Maar Christus komt terug. Hij alleen kan ons behouden. Wij zijn hier niet voor altijd. Het einde en het oordeel komt. We weten niet wanneer. Wees voorbereid!”

Na de collecte en zegen is de dienst formeel wel beëindigd, maar voor het onderlinge contact is nog volop tijd. Gezellig napraten, meegebrachte hapjes en slokjes nuttigen, kennismaken met nieuwkomers, spelletjes voor de kinderen, er is ruimschoots gelegenheid voor. Ondertussen voeren de voorgangers gesprekken van meer pastorale aard. “Ik ben daar nog urenlang, soms de hele zondag,” zegt voorganger Ralph.

Teus Eikelboom
Vrijwilliger bij Samen Kerk in Nederland (SKIN) en oud-medewerker van de Gereformeerde Zendingsbond (GZB).

www.teamministries.nl 
www.skinkerken.nl

Kernwoorden: Migranten, migrantenkerk

Labels
Kerk & Samenleving > Eenheid & samenwerking > Migrantenkerken

« Terug naar Home

Archief > 2011 > september