Elke gesprek over de toekomst van 'polycentrisme' moet beginnen bij de definitie van het begrip en de toepassing ervan op christelijke missie. In dat kader vestigde Kirsteen Kim in 2009 de aandacht op geografische invloedscentra, 'van één centrum (bijvoorbeeld in het Westen) naar “de rest”'[1]. In 2016 benadrukten Kirk Franklin en Nelus Niemand het mondiale karakter van het christendom, dat zich had ontwikkeld ‘van uitsluitend een “Euro-Amerikaanse religie” naar een mondiale religie’[2]. Patrick Fung noemde het ‘van alle naties naar alle naties’[3]. Plaats was van belang
Log in om dit artikel gratis verder te lezen
Je hebt inmiddels vijf artikelen op onze website gelezen. Om nog meer van onze content te zien, vragen we je om een gratis account te maken.
