‘Democratisering’ en ‘amateurisering’ – van proces naar project

Kenmerkend voor de interculturele missie wereldwijd is haar ‘democratisering’. In voorgaande eeuwen zonden kerken en organisaties in Europa en Noord-Amerika vrijwel alleen ‘professionals’ uit om de goede boodschap bekend te maken in andere landen met andere talen en culturen. Geselecteerd op nogal strenge geestelijke criteria, aangenomen voor een levenslange missie, en speciaal opgeleid – met het oog hierop werden er overal Bijbelscholen opgericht. Zeker, er zijn altijd uitzonderingen geweest, gelovigen die erop uit trokken zonder een voorafgaande selectieprocedure te doorlopen, zonder enige voorbereiding, maar dat liep lang niet altijd goed af. Men was er algemeen van overtuigd dat men de transculturele missie niet kon overlaten aan improvisatie en hoop op inspiratie ter plekke.