Het begint bij bewustwording: Er zijn nog onbereikte volken

14 november 2017
  • Profile picture of redactie
    Door: redactie

“Ook voor de kerk van Nederland, is er een uitdaging om alle etnische volken op aarde te bereiken.” Aan het woord is Pim van Arnhem, directeur van People International. “Jezus zegt: ‘pas als alle volken bereikt zijn met het evangelie zal ik terugkomen’. Het bewustzijn dat er nog onbereikte volken zijn, is een hele belangrijke.”

“Steeds vaker hoor ik: ach, iedereen heeft toch toegang tot het evangelie? Dat is helaas niet waar. Er zijn in Centraal-Azië tientallen volken totaal onbereikt. Volken die nog gealfabetiseerd moeten worden. Laten we er eens voor gaan bidden. Welke volken zijn dat dan? Hoe zit dat dan? En een logische vraag die daarop kan volgen: wat zouden wij daar als gemeente aan kunnen bijdragen of voor kunnen doen?”

Pim van Arnhem is directeur van People International, een zendingsorganisatie die zich heeft gespecialiseerd in het bereiken van de onbereikte bevolkingsgroepen van Centraal-Azië. “Centraal-Azië is procentueel gezien het meest onbereikt. Voor veel volken geldt dat er geen Bijbel is in hun taal, geen Jezus-film, geen bestaande, levensvatbare kerk, en in veel gevallen niet eens een zendeling. Er zijn volken waar slechts een handjevol Nederlanders ooit van heeft gehoord. Het helpt om dat te beseffen. Het begint tenslotte bij bewustwording.”

Informatie zoeken

“Heb je ooit van het volk Aimaq gehoord? Alleen al de Aimaq bestaan uit bijna twee miljoen mensen. 100% van dit volk geldt als onbereikt. Dat kunnen wij ons haast niet voorstellen. Op websites als Joshua Project.net, Operation World of onze eigen website (www.peopleinternational.nl) vind je informatie over bevolkingsgroepen en in hoeverre deze bereikt zijn. Verdiep je eens in die bevolkingsgroepen. Bekijk welke volken nog niet bereikt zijn, of misschien ten dele.”

“Naast volledig onbereikte groepen, zijn er in Centraal-Azië ook veel plekken waar wel een handjevol christenen woont. Zendelingen zijn ook daar nog hard nodig. We hebben bijvoorbeeld een zendingswerker die naar een stad gaat die groter is dan Amsterdam, maar waar naar schatting hooguit enkele tientallen christenen zijn. In mijn eigen woonplaats hebben we minimaal vijftien kerken waar zeker honderd man per kerk komt. Tijdens een reis in Centraal-Azië kwam ik in een provinciestad zo groot als mijn woonplaats, in deze stad was een kerk, een gemeente van twaalf man. Dan denk ik: wauw, jongens, we kunnen ons niet eens voorstellen hoe dat daar is.”

Uitzenden

“Het is natuurlijk prachtig als mensen een roeping ervaren voor de zending. De filosofie van onze organisatie is: God heeft een roeping voor de persoon (of echtpaar, gezin), en wij willen heel graag die mensen brengen op de plek waar God hen voor roept. Als dat binnen de setting van onze organisatie past, dan zijn we daar ontzettend blij mee. Als dat ergens anders is, verwijzen we door.”

Zending in Centraal-Azië

“De belangrijkste manier van het uitdragen van het evangelie, is toch via persoonlijke relaties met mensen. Men is heel gastvrij. Je hebt weinig privacy, ook als westerling. Er wordt verwacht dat je binnen kan lopen. Er is veel sociaal contact. Als jij mensen uitnodigt bij je te komen eten, of zij nodigen jou uit, is het heel normaal om over geloof te praten. Zij praten over hun godsdienst. En hebben ook wel vragen over wat jij gelooft, en wat het evangelie inhoudt. Er komen allerlei vragen wat grote mogelijkheden geeft om het evangelie te delen vanuit die persoonlijke contacten. Vooral vanuit de getuigende sfeer. Niet zozeer vanuit het weerleggen van de islam.”

“Als zendeling ga je je natuurlijk ook eerst verdiepen in de cultuur. We hadden een gezin in een land waar het gebruikelijk is dat het belangrijkste boek op de hoogste plank in de boekenkast stond. Dit gezin heeft vervolgens een Bijbel op die bovenste plank gezet. Een geïnteresseerde vrouw vroeg vervolgens: ‘Is dat jullie heilige boek? Zou ik het vast mogen houden?’. Ze ontdekte dat ze een heel aantal verhalen herkende uit de koran. Over Noach, Abraham, stukken uit het Oude Testament. Zo kwamen er gesprekken over de Bijbel. Vervolgens vroeg ze: ‘mag ik de Bijbel meenemen naar mijn islam-leergroepje, om daar het heilige boek van de christenen te introduceren?’ Er is een soort van openheid, honger. Die is er niet overal, maar wordt wel steeds meer zichtbaar. Mensen die in contact komen met onze veldwerkers hebben dromen of visioenen gehad van Jezus. Ook zijn mensen – door de opkomst van IS en het geweld dat er is gebracht – op zoek naar alternatieven voor de islam. Dat zoeken ze deels in het westers materialisme. Maar ook ontstaat daar openheid voor het evangelie. Wie is die Jezus dan? Wat betekent het dan als Hij zegt dat hij een God van vrede is? Daar zien we de voorbeelden van komen via onze veldwerkers.”

Drie tips voor bewustwording

  • Zoek eens op welke bevolkingsgroepen nog niet bereikt zijn, bijvoorbeeld via www.joshuaproject.net
  • Omarm als gemeente een bevolkingsgroep en bid hier structureel voor
  • Neem eens contact op met een zendingsorganisatie om te ontdekken hoe je als gemeente kunt bijdragen aan het bereiken van onbereikte volken

IDEAZ

Dit artikel werd geschreven voor IDEAZ 4 van 2017, het praktijkblad over missionair kerk-zijn in wijk en wereld. Wil je dit exemplaar helemaal lezen? Bestel 'm dan via de webshop. 

Verder lezen?

Gelijkwaardig gaan

Het missionaire landschap is de laatste halve eeuw geweldig veranderd. Eén van de oorzaken is de verzelfstandigin…
Lees verder

Wake up call

Slechts een schamele drie procent van alle christelijke zendelingen werkt in Aziatische landen. Hier woont 97 procent va…
Lees verder

Houd het recht voor ogen

“In gebed ontvangen we nieuwe ogen, nieuwe oren en nieuwe handen om recht te doen in de naam van de Rechtvaardige …
Lees verder