Sla links over

Hoofdinhoud

Portret Eglise Evangelique de la Haye

portret eglise evangelic de la Hayedinsdag 13 september 2011 11:44

Bij de Eglise Evangelique de la Haye vormt de gezamenlijk maaltijd een belangrijk onderdeel van de wekelijkse ontmoeting.

Ds. Jean Marie Luemba van de Eglise Evangelique de la Haye komt uit de Democratische Republiek Congo. Een gesprek met hem vraagt geen grote taalkundige inspanningen want hij spreekt vloeiend Nederlands. Drie jaar diende hij de gemeente als voorganger en in 2004 is hij bevestigd als predikant. Omdat hij daarnaast ook nog een fulltime baan als technisch facilitair manager bij een bank heeft, is het begrip ‘vrije tijd’ hem onbekend.

Frans en Lingala

De dienst van de Afrikaanse gemeente is tweetalig: Frans en Lingala, een van de nationale talen in Congo. Het zingen, waarin lofprijzing en gebed een plaats krijgen, heeft een enorm volume. Een combo dient als basis, de elektronische versterking doet de rest. De lofzang davert door de kerkruimte. Een koortje van zeven dames zingt over Gods genade. “Ik was in de wereld en ik kende Hem niet. Hij heeft me opgezocht. De dingen van deze wereld gaan voorbij, zoekt de dingen van Gods Koninkrijk. Jesus, le prince de la paix. Gloire à son Nom!”

In de preek wijst de predikant erop dat een echte christen zeven dagen van de week christen is en niet alleen in de kerk. Een discipel volgt zijn meester alle dagen. Het gebed is het geheim om door te gaan, ook toen Jezus niet meer zichtbaar aanwezig was. In de dienst, die ruim drie uur duurt, wordt ook een kindje opgedragen en een doopdienst aangekondigd. Het aantal kerkgangers is vanochtend ongeveer 150, waaronder veel kinderen.

Andere dimensie

Ds. Luemba: “Op zondag hebben wij een afspraak met God. Die ontmoeting vindt plaats in de eredienst. Dat is voor ons een feest! Wij zijn dan luidruchtig met muziek en handgeklap, dat hoort bij ons Afrikanen. Nederlanders zijn veel rustiger. Toch ga ik die stilte en rust appreciëren. Het is als het ware een andere dimensie. In Nederlandse diensten lezen ze het gebed soms voor. Bij ons is het gebed: praten met God. De armoede in Afrika heeft ons geleerd om letterlijk te bidden: ‘Geef ons heden ons dagelijks brood.’ Die beleving van afhankelijkheid ken je minder als de maaltijd in de koelkast voor het grijpen ligt. Maar de verschillen verrijken ons, want het gaat om hetzelfde geloof in onze Heer Jezus Christus.”

Na de dienst volgt een maaltijd van meegebrachte etenswaren. Samen eten is een essentieel deel van de ontmoeting, volgens de kerkgangers. Ze consumeren de kleine oliebolletjes met smaak. “Dat is gewoon, die oliebolletjes zijn voor ons niets bijzonders,” zegt de predikant. Doordat de gemeente plaats moet maken voor de volgende dienst, staan we even later op het trottoir. Het eten is echter nog niet op, dus zetten de broeders en zusters de maaltijd buiten vrolijk voort. Toch een aardig gezicht, zo’n groep kauwende kerkgangers op straat.

Aidspreventie

Luemba typeert de kerk als ‘evangelisch’ in de betekenis van protestant. De gemeente telt ongeveer 170 volwassen leden en 50 kinderen. Ze zijn afkomstig uit Congo, Angola, Kameroen en Togo. De kerken van herkomst zijn de Afrikaanse protestantse kerken, die als vrucht van westers zendingswerk zijn ontstaan. Eerst zocht men elkaar op in bijbelkringen, later groeiden die uit tot de Eglise Evangelique de la Haye. De gemeente vond onderdak in de Exoduskerk in Den Haag. Als juridische vorm is voor een stichting gekozen, hoewel dat volgens deskundigen niet nodig is om echt kerk te zijn. “We dachten al dat we illegaal waren als kerk”, zegt de predikant lachend.

Naast de kerkdiensten zijn er bijbelstudiegroepen, wekelijkse bidstonden en bijeenkomsten voor vrouwen, mannen en jongeren. De gemeente is verder actief betrokken bij een aidspreventieproject in Nederland via de stichting Sidasil met medewerking van enkele artsen. Dit was hard nodig vanwege de aidsproblematiek in de Franstalige gemeenschap. Het werk is uitgegroeid tot een breed diaconaal programma met allerlei maatschappelijke activiteiten, zoals opvoedingsondersteuning, werkgelegenheid, enzovoort. De medewerkers zijn ook bezig met het opzetten van een project in Oost-Congo. Ze streven naar het openen van een opvanghuis voor vrouwen en meisjes, die slachtoffers zijn van seksueel geweld en daardoor vaak letterlijk en figuurlijk op straat terechtkomen.

Gezamenlijke diensten

Er zijn goede contacten met de Hervormde gemeente, waarvan de Afrikanen het kerkgebouw huren en met de Hervormde gemeente in Voorburg. Tweemaal per jaar houden de kerken gezamenlijke diensten in het Nederlands en in het Lingala. Af en toe organiseren ze een gezamenlijke kooruitvoering of sportactiviteiten. Contacten met andere migrantenkerken lopen nog niet zo soepel, maar het is iets verbeterd. Er zijn contacten met een Swahilisprekende Congolese kerk, soms in de vorm van kanselruil. “Kerk ben je niet in je eentje”, zegt ds. Luemba. Graag wil hij samenwerken met andere kerken, zowel Nederlandse als migrantenkerken. “Dat is goed voor de kerkelijke inburgering. Kerkleiders hebben de taak om de leden te helpen bij het maatschappelijke en kerkelijke inburgeren.”

Pastoraat

De vragen, die zich voordoen in de pastorale praktijk worden gekleurd door de situatie waarin de gemeenteleden zich bevinden. De predikant noemt de volgende voorbeelden:

Kinderen die veel te vroeg het huis uit willen waardoor er wrijving ontstaat met de ouders. De kinderen hebben contacten met de andere cultuur op school en leven zo in twee werelden. Het is erg belangrijk dat we ze de mogelijkheid bieden om zich te uiten.· In het huwelijk komt de positie van man en vrouw onder druk te staan. De vrouw wordt mondiger, de man voelt zich weggeduwd. Dat geeft spanningen.· Bij ziekte vraagt een Nederlandse arts: ‘Wat mankeert je?’ Vanuit de Afrikaanse achtergrond is dat een vreemde vraag. Die vraag moet de arts juist beantwoorden. Bovendien moet hij je aanraken, want daardoor raakt hij ook de ziekte aan. Ze komen dan bij de dominee en vragen om gebed. ‘Want aan die dokter heb ik niets.’ De oudere generatie gaat liever eerst naar de dominee en pas daarna naar de dokter. Ze beseffen dat zonder God de beste medicijnen nutteloos zijn. Hun gedachte is: God geneest en Hij doet dat door middel van die medicijnen. En inderdaad het zijn genees-middelen.

Missionaire opdracht

Bij de plannen en wensen voor de toekomst noemt de dominee met name de jongeren. “We willen iets meer voor jongeren gaan doen, ook voor de jongeren die de weg naar de kerk dreigen kwijt te raken. Het is belangrijk om ook contact te zoeken met jongeren van Nederlandse kerken hier. Er is nu contact met jongeren van enkele Hervormde gemeenten. Een jeugddienst trok verbazend veel jongeren omdat ze elkaar gaan uitnodigen.”

En de missionaire opdracht? “In het begin leefde sterk de gedachte: ‘We zijn hier niet voor niets gekomen.’ Tegen de achtergrond van de secularisatie hier beseften we een opdracht te hebben. Maar dat is aan het veranderen. Daarvoor zijn verschillende redenen. Om te beginnen is er de taalproblematiek. Dat leidt tot meer gerichtheid op onze eigen landgenoten. Verder is een belangrijke reden dat onze kennis van de situatie en de cultuur onvoldoende is. Onze methoden leiden in de praktijk tot botsingen. De medewerking van de Nederlandse kerken ervaren we meestal meer als zakelijk dan als broederlijk. Maar ondanks dit alles gaat het om de verkondiging van het hele Evangelie, de hele Schrift, aan alle generaties.”

Teus Eikelboom
Vrijwilliger bij Samen Kerk in Nederland (SKIN) en oud-medewerker van de Gereformeerde Zendings Bond (GZB).

www.skinkerken.nl

Overgenomen uit idea 5-2008, vakblad voor missionaire gemeenteopbouw van de Evangelische Alliantie, www.ea.nl

Kernwoorden: Eglise Evangelique de la Haye, migranten, migrantenkerk, Afrikaans

Labels
Kerk & Samenleving > Eenheid & samenwerking > Migrantenkerken

« Terug naar Home

Archief > 2011 > september